در جریان اهدای جوایز جشنواره فیلم فجر، وقتی داد و بیدادهای مسعود دهنمکی را از اخبار هشت و نیم دیدم، به همسرم گفتم کار دنیا را می بینی؟ روزگاری همین مرد برای مخالفان و منتقدان و دگراندیشان حتی حق نفس کشیدن قایل نبود. سالیان زیادی از آن روز نگذشته است که این آدم با دیگر همپالکی هایش طناب دار به دست، در مقابل دانشکده فنی تهران عربده می کشید و قصد داشت حکم خدا را درباره دکتر سروش اجرا کند. (قصه پرغصه آن روز را در کتاب " سیاست_نامه" دکتر بخوانید.)

باز، دیری نگذشته از آن روزی که همفکران و دوستان این آقا در اصفهان پرده های فیلم "آدم برفی" را که اتفاقاً نقش اول آن هم اکبر عبدی بود آتش زدند و هرچه شایسته خودشان بود، نثار این هنرمند توانای سینمای ایران و وزیر ارشاد وقت کردند.

حال، همان مسعود دهنمکی امروز سخن از جفا و حق کشی می زند و از آقای اکبر عبدی معذرت می خواهد!

البته من قصد جانبداری از هیئت داوری جشنواره را ندارم. من هم معتقدم "اخراجی ها" بیش تر از اینها حقش بود. اما باید توجه داشت که دهنمکی فیلمش را در کمال آرامش و آزادی عمل ساخته و بدون هیچ مانعی در جشنواره به نمایش درآورده است. تنها جفایی که به او شده، این است که جایزه درخوری به او و بازیگران فیلمش تعلق نگرفته است. آیا عرض و طول این جفا و حق کشی را می توان با آنهمه اقدامات سراسر ظالمانه و جفاکارانه این آقای کارگردان در گذشته ای نه چندان دور مقایسه کرد؟ اگر این کار هیئت داوران ارزش این همه داد و بیداد دارد، کسانی که هدف جفاهای او بودند چه باید بکنند؟

من اصلاً تلوزيوني نيستم. در طول هفته شايد بيشتر از يكي دو ساعت تلوزيون نگاه نكنم. راستش نه به اخبار صدا و سيما اعتمادي دارم و نه دوست دارم براي فيلمها و سريالهايش وقت صرف كنم.(خوشبختانه يا متأسفانه از نعمت ماهواره هم محرومم) اما گاهي بعضي از سريالها يا برنامه‌ها ارزش صرف وقت را دارد؛ از جمله، اين سريال "زير تيغ" كه واقعاً از جهات مختلفي زيبا و به يادماندني ساخته شده است. انتخاب تواناترين بازيگران سينما، بازي بسيار هنرمندانه خيلي از بازيگران از جمله پرويز پرستويي و فاطمه معتمد‌آريا، و داستان فيلم كه زير پوست فقر را در قالب سو‍ژه‌اي بديع و غيرتكراري به نمايش گذاشته است، از دلايل زيبايي اين مجموعه است. اميد كه باز هم  ساخت فيلمها و سريالهايي از اين دست را شاهد باشيم.